خوانسار

همیشه فکر می کنم خوانسار با این همه غنای تاریخی و فرهنگی و هنری چرا موزه نداره؟ مایلم این موضوع را به چالش بگذارم و نظر شما را این مورد بدونم. و تلاش کنیم مسئولان به انجام ساخت موزه خوانسار ترغیب کنیم. (خبر فوری) همین الان که مشغول نوشتن این مطلب بودم جناب آقای داگستر با من تماس تلفنی داشتند و گفتند که در خوانسار موزه شازده احمد هست. ولی با این وجود که من این موزه را ندیدم ولی فکر می کنم که اطلاع رسانی درباره خوانسار بسیار بسیار کم است. و توجه بیشتر مسئولان را طلب می کند.

این هم یک عکس خیلی خیلی قدیمی است. آقای جنابی پدربزرگم. حدس می زنم بیشتر از  چهل سال قبل باشد چو من من هرگز پدربزرگم (پدر مادرم) را ندیدم.

 

 

ویست
 ویست روستای است در نزدیکی خوانسار  که پیشینه آن به دوران ماد ها بر می گردد. تحقیقات باستانشناسی اخیر بر روی تپه مرکزی ویست نشان داده است که قدیمی ترین اثر باستانی منطقه ان و خوانسار در ویست و مربوط به دوران اشکانی است . این روستا پس از یک دوران پر رنج که با بی مهری برخی مسئولین کم تجربه واقع شد اکنون به طرف ویست آباد حرکت می کند و آینده ای بس درخشان در انتظار آن است. روستای ویست که اکنون حدود پنج هزار نفر سکنه دارد  اگر شهر های گلپایگان و خوانسار را در زوایای یک مثلث متساوی الاضلاع قرار دهیم زاویه سوم این مثلث به طرف جنوب گلپایگان و غرب خوانسار دقیقا روی ویست قرار می گیرد این شهر با صفا مرکز پنج روستا ی نه چندان کوچک دیگر است که جمعا در گذشته به نام پشتکوه خوانده میشدو تا سالهای اولیه بعد از انقلاب از نظر تقسیمات کشوری تابعه گلپایگان بود و آن زمان که خواستند خوانسار را به شهرستان تبدیل کنند با ضمیمه کردن منطقه پشتکوه امکان شهرستان کردن خوانسار فراهم شد.

آب و هوای ویست به خاطر واقع شدن در دل پیشکوههای زاگرس خوب و ییلاقی است سد گلپایگان و تفرجگاه دربند ـ که اکنون دهانه تونل انتقال آب از سرشاخه های دز به قمرود در آن واقع است ـ در فاصله ی کمی از ویست واقع است . بیشتر ویستی ها کشاورزند و عمده محصول آن گندم جو سیب زمینی و تنباکو است عمده محصول باغی ویست هم انگور است که شهرت انگورش تا اراک و اصفهان هم رفته است.

چشنواره های فیلم یکی از مهمترین راهکارهای معذفی فرهنگی اقتصادی هستند. برگزاری جشنواره فیلم خوانسار می تواند کمک بسیار زیادی به معرفی خوانسار با آن همه جاذبه های متنوع اش  بکند. من تمامی دوستان و همشهریان خود را دعوت به برگزاری جشنواره فیلم خوانسار می کنم. و از همه مسئولین و مدیران شهر خوانسار و همچنین هیئت ها را به انجام این کار دعوت می کنم.

منتظر نظرات شما همشهریان صمیمی هستم

نمی دونم چرا هر وقت به عکس های قدیمی نگاه می کنم دچار نوستالوژی خاصی می شوم. تصمیم دارم توی این بلاگ از عکس های قدیمی زیاد استفاده کنم.

سرچشمه خوانسار. این عکس مربوط به بیشتر از سی و پنج سال قبل است.

از راست به چپ: محمد جنابی فضل الله حاج شریفی. حاج امیر محراب بیگی. دو جوان بعدی ناشناس

 

محرم سال ۸۴ خوانسار بودم. پایین تر از حسینیه یه مغازه بود یه این عکس را توی مغازه اش دیدم. از صاحب مغازه اجازه گرفتم از این قاب یک عکس گرفتم. از همه همشهری های عزیز درخواست می کنم  اگر عکس های قدیمی از خوانسار دارید برام بفرستید تا به اسم خودتون توی این بلاگ بذارم

 آية الله العظمي سيد محمد تقي خوانساري (متوفاي 1331 ش)

در يكي از روزهاي ارديبهشت سال 1267 ق. در خانه سيد اسدالله، عالم بزرگ شهر، نو رسيده‎اي پاي در حيات نهاد كه نام او را محمدتقي گزاردند. سلسله نسب او چنين بود: سيد محمدتقي خوانساري فرزند علامه سيد اسدالله و او فرزند دانشمند محقق سيد حسين و او فرزند عالم بزرگوار سيد ابوالقاسم، فرزند دانشمند گرانمايه علامه سيد حسين و او فرزند عالم فرزانه حاج ميرزا ابوالقاسم ....

ادامه مطلب

خوانسار زیبا زمستان ۱۳۸۴

اهل هنر

يوسف بخشي

شاعر آزاده و حساس خوانسار در سال 1298 از پدر و مادري متدين در کوي ارسور بدنيا آمد، پدرش بازرگاني خوشنام بوده، اين پدر و مادر پس از يک زندگاني آرام دور از يوسف خود چشم از جهان فرو بستند.

اديب خوانساري

نامش اسماعيل و پدرش ميرزا محمود ( علي يار) بود و در سال 1280 متولد شده و بنا به ميل پدر که مي خواست او نيز مثل خودش روحاني شود تا 18 سالگي به تحصيل مقدمات پرداخت، آمادگي حنجره و استعدادش در آوازخواني که در اذان گوئي آشکار شد او را به زمزمه واداشت و بر خلاف ميل پدر به اصفهان

 محمودي خوانساري

محمودي از طفوليت طبعي حساس وظريف داشت و استعدادش در آواز خيلي زود نمايان شد. در آن اوقات گرامافون تازه رواج يافته و صفحات آواز خوانندگاني نظير اديب، تاج و ظلٌي جلب توجه مي نمود. محمودي که مجذوب اين هنر شده بود با شور و اشتياق به اين صفحات گوش فرا داده و نغمات آن را در ضمير خود ضبط مي کرد و سپس به تمرين و تکرار آنها مي پرداخت. در سال 1326 پدرش در گذشت و او خوانسار را ترک و به تهران عزيمت نمود و ديگر به زادگاه خود بازنگشت.

برای خوانده بقیه مطلب لغت ادامه مطلب را در زیر  کیلیک کنید

ادامه مطلب

می گويند اولین باری که نامی از خوانسار در تاريخ آمده مربوط است به مورخی در زمان حضرت علی (ع ) ، که نسبی خوانساری داشته است . یاقوت حموی در  مجمع البلدان ( در سال 626 هجری ) از این شهر  به نامهای خانيسار يا خوانسار نام برده است. در سنگ نوشته های اطراف شهر نامهای زیر برای خوانسار روایت شده است : خانسار ، خانیسار ، کانسار ، کانیسار . این نامها غالباٌ  ترکیبی هستند از خان یا خن که در زبان زردشتی  به  نام چشمه آمده است و  سار  که  پسوند جا و مکان است . لذا در لغت معنی خوانسار یعنی چشمه  سار . ریشه زردشتی نام خوانسار  و  همچنین  بقایای مانده از دوره ساسانيان در اين  شهر سابقه آن را به قبل از اسلام می رساند .

ماخذ: http://www.khansar.com

عکس: محمد علی محراب بیگی

 

یکی از افتخارات شهر خوانسار داشتن زبان خاص خوانساری است. زبان یعنی یک فرهنگ مستقل. و زبان خوانساری یکی از شیرین تر زبان های ایرانی است. اصفهان با آن همه شوکت و ابهت زبان مستقل ندارد بلکه گویش و لحجه دارد اما خوانسار یک زبان قدیمی ایرانی است.

زبان يا گويش خوانساري و همزبانان وانشاني و دليجاني و ساير نيمه زبانان که گويندگان آن زبانها در گستره ايران و تاجيکستان و افغانستان، با تفاوتهايي کم و بيش روان اند، يکي از شاخه هاي زبان فارسي پهلوي بوده و اينک مي رود تا بر اثر گسترش فارسي معمولي که فارسي دري آميخته با واژه هاي عربي و ترکي و مغولي و اروپاييست ( که اينک بعنوان زبان رسمي بوسيله وسايل ارتباط همگاني همه گير مي شود) متدرجا" متروک شود.

از آنجاييکه خوانسار در پناه کوهستان، با راههاي دشوار، کمتر در معرض تطاول مهاجمين اجنبي قرار گرفته و در حقيقت از مسير فتوحات خارجي به دور بوده، تا اين اواخر موجوديت فرهنگي خود را تقريبا" دست نخورده نگاهداري کرده است.